عفونت انگلی واژن در بارداری (تریکومونیازیس)

عفونت انگلی واژن در بارداری (تریکومونیازیس)

بازدیدها: 11

واژینیت انگلی (عفونت انگلی واژن) یا تریکومونایی (تریکومونیازیس) یک عفونت مقاربتی (STDs) است که توسط یک انگل کوچک مژک دار و فلاژل دار به نام تریکوموناس واژینالیس (Trichomonas vaginalis) ایجاد می شود. این انگل عمدتا واژن و مجاری ادرار را آلوده می کند و از طریق رابطه جنسی بدون استفاده از کاندوم منتقل می شود. بنابراین افرادی که فعالیت جنسی دارند در معرض این بیماری قرار دارند. ناگفته نماند این بیماری از طریق وسائل شخصی یا لباس زیر، بوسیدن و بغل کردن، فنجان، بشقاب یا کارد و چنگال و صندلی توالت منتقل نمی شود.

علائم تریکومونیازیس

علائم این بیماری معمولا طی یک ماه پس از ایجاد عفونت ظاهر می شود اما نیمی از افراد آلوده به این انگل هیچ علائمی را نشان نمی دهند (گرچه هنوز می توانند این بیماری به دیگران منتقل کنند). علائم واژینیت انگلی مشابه بسیاری از عفونت های مقاربتی دیگر است بنابراین تشخیص آن گاهی اوقات دشوار است. در ادامه به بعضی از علائم تریکومونیازیس اشاره می کنیم:

  • ترشحات غیرطبیعی واژن به نحوی که ممکن است رقیق یا غلیظ بوده یا حجیم، چرکی، زیاد و یا کف دار باشد و به بیرون تراوش کند.
  • ممکن است ترشحات بوی نامطبوع ماهی بدهد.
  • درد در اطراف واژن
  • تورم در اطراف واژن
  • خارش در اطراف واژن و ولو
  • گاهی اوقات قسمت داخلی ران ها نیز دچار خارش می شوند.
  • درد یا احساس ناراحتی هنگام دفع ادرار یا انجام رابطه جنسی
  • وجود اریتم یا قرمزی تکه ای واژن و سرویکس یا دهانه رحم که به عنوان سرویکس توت فرنگی شناخته می شود.
  • در این بیماری PH واژن بالای ۵ یا ۵.۵ تا ۵.۷ می باشد.

در صورتی که هر کدام از علائم فوق را دارید یا فکر می کنید به این بیاری مبتلا هستید، حتما به درمانگر خود اطلاع دهید.

تشخیص تریکومونیازیس

تشخیص بر اساس علائم بیماری بوده و معمولا می توان پس از معاینه دستگاه تناسلی و بررسی میکروسکوپی سواپ حاوی ترشحات برداشته شده از واژن یا دهانه رحم، تریکومونیازیس را تشخیص داد. محیط کشت برای تشخیص تریکونا دیاموند است. ممکن است به علت شایع بودن همراهی این بیماری با واژینوز باکتریال (عفونت باکتریایی واژن)، ممکن است در محیط کشت سلول های Clue نیز وجود داشته باشند. از طرفی امکان دارد تست Whiff هم مثبت شود. اگر این بیماری تشخیص داده شود، مهم است که همسر نیز بررسی و معاینه و درمان شود.

پیشگیری از تریکومونیازیس

بهترین راه پیشگیری از تریکومونیازیس داشتن رابطه جنسی و دخول ایمن است و همان طور که می دانید یکی از بهترین ها روش ها برای رابطه جنسی ایمن استفاده از کاندوم است.

درمان تریکومونیازیس

این عفونت بدون درمان با دارو از بین نمی رود اما با درمان آنتی بیوتیکی به طور موثری درمان می شود. اغلب مردان و زنان مبتلا به این بیماری با استفاده از تک دوز داروی مترونیدازول ۲ گرم یا دوز ۵۰۰ میلی گرم دو بار در روز به مدت ۵ تا ۷ روز درمان می شوند. نکته مهم این است که دوز درمان آنتی بیوتیکی را کامل کنید و تا زمانی که انگل به طور کامل از بین نرفته است نزدیکی بدون محافظت نداشته باشید. از طرفی شرکای جنسی و یا همسرتان نیز باید درمان شوند.

تریکومونیازیس در بارداری

دچار شدن به این بیماری در بارداری ممکن است عوارضی برای شما و جنین تان داشته باشد. عفونت تریکومونایی در بارداری با عواقب نامطلوب بارداری از جمله موارد زیر همراه است:

  • پارگی زودرس پرده های جنینی
  • زایمان زودرس
  • زایمان با وزن کم تولد نوزاد (LBW)

درمان در بارداری

اگرچه درمان مترونیدازول سبب ایجاد درمان پارازیتولوژیک می شود اما تحقیقات و آزمایشات ویژه پس از درمان مترونیدازول تفاوت معنی داری در عوارض جانبی نشان نداده است. در یک کارآزمایی، احتمال افزایش زایمان زودرس در زنان مبتلا به عفونت انگلی که تحت درمان داروی مترونیدازول قرار گرفتند، وجود داشت اما محدودیت های مطالعه مانع از نتیجه گیری نهایی در مورد خطرات ناشی از درمان می شوند. مطالعات بزرگتر و جدیدتر هیچ ارتباط مثبت یا منفی بین مصرف مترونیدازول در بارداری و پیامدهای نامطلوب بارداری نشان نداده است. در صورتی که درمان مترونیدازول تجویز شود، باید مترونیدازول ۲ گرم به صورت خوراکی و به شکل تک دوز مصرف شود.

نکات مهم

  • زنان باردار علامت دار صرف نظر از مرحله بارداری باید آزمایش شوند و برای درمان اقدام کنند. درمان عفونت انگلی واژن در بارداری می تواند علائم ترشحات واژن را در زنان باردار تسکین دهد و انتقال به شریک جنسی را کاهش دهد. انتقال تریکومونیاریس به نوزاد از طریق زایمان چندان شایع نیست و ممکن است درمان صحیح، از عفونت تنفسی یا دستگاه تناسلی نوزاد جلوگیری کند.
  • درمانگر باید در مورد خطرات احتمالی بیماری، مزایای درمان، اهمیت شریک زندگی و استفاده از کاندوم در پیشگیری از انتقال جنسی به زنان باردار علامت دار مبتلا به تریکومونیازیس مشاوره بدهد.
  • فوائد غربالگری روتین برای زنان باردار بدون علامت تاکنون ثابت نشده است. با این وجود غربالگری در اولین ویزیت مراقبت از بارداری و همچنین درمان سریع در صورت لزوم برای زنان باردار مبتلا به عفونت HIV توصیه می شود زیرا عفونت انگلی واژن یک عامل خطر برای انتقال عمودی HIV است. زنان باردار مبتلا به HIV که به دلیل عفونت تحت درمان هستند، باید ۳ ماه پس از درمان مجددا آزمایش شوند.