معرفی برخی از واژینیت های باکتریایی

معرفی برخی از واژینیت های باکتریایی

بازدیدها: 10

هر چه بیشتر در مورد سلامت خود اطلاعات و آگاهی کسب کنید، آرامش بیشتری خواهید داشت و با دقت بیشتری از خود مراقبت می کنید. افزایش آگاهی در مورد سلامت زنان به خصوص در دوران بارداری اهمیت بیشتری پیدا می کند. یکی از مشکلات شایع سلامتی زنان، واژینیت (اختلالات التهابی واژن) است که ممکن است بر اثر انواع عفونت ها ایجاد شود. یکی از عوامل ایجاد کننده عفونت ها، باکتری ها هستند. در مقاله عفونت باکتریایی واژن در بارداری توضیحات جامعی برای شما عزیزان ارائه کرده ایم که پیشنهاد می کنیم حتما مطالعه نمایید. در ادامه به معرفی برخی از واژینیت های باکتریایی یا همان عفونت های باکتریایی شایع می پردازیم:

استرپتوکوک گروه B

این عفونت در ۱۰ تا ۳۰ درصد از زنان باردار رخ می دهد. عفونت استرپتوکوک گروه B سالانه باعث ۱۲۰۰ بیماری شدید (سپسیس و پنومونی) به خصوص در ۲۴ تا ۲۸ ساعت اولیه تولد نوزاد می شود. طی زایمان عفونت استرپتوکوک گروه B وارد مایع آمنیوتیک می شود یا ممکن است طی زایمان و عبور از کانال زایمانی نوزاد را آلوده کند.

پیشگیری

استراتژی های توصیه شده برای پیشگیری از عفونت استرپتوکوک گروه B در نوزاد عبارتند از:

  • آزمایش مادر در اواخر بارداری
  • تجویز آنتی بیوتیک ها طی زایمان
  • ریشه کن کردن این ارگانیسم طی زایمان سبب کاهش سپسیس زودرس نوزادی می شود.

تشخیص و درمان

یک توصیه آن است که کشت غربالگری سرویکس-رکتوم از نظر استرپتوکوک گروه B در هفته های ۳۵ الی ۳۷ انجام شود. در صورت مثبت بودن کشت، درمان پروفیلاکسی با پنی سیلین حین زایمان انجام گردد. در زنان مبتلا و یا در زنانی که یکی از نوزادان قبلی آن ها دچار بیماری تهاجمی ناشی از این ارگانیسم ها بوده است، پروفیلاکسی حین زایمان به روش تجربی انجام می شود. همچنین در بیماران با کلونیزاسیون استرپتوکوک گروه B که نوزاد نارس کمتر از ۳۷ هفته به دنیا آورده اند، طی زایمان تب داشته اند یا از پارگی کیسه آمنیون آن ها بیش از ۱۸ ساعت گذشته است، درمان آنتی بیوتیکی لازم است. در صورت عدم درمان، این عفونت ها ممکن است به زایمان زودتر از موعد، عفونت رحمی یا عفونت مادرزادی به شکل کونژکتیویت، پنومونی منجر شود. درمان پنی سیلین G وریدی در دوز ۵ میلیون واحد و سپس ۲.۵ تا ۳ میلیون واحد هر ۴ ساعت تا خاتمه زایمان، به عنوان درمان خط اول توصیه شده است. آمپی سیلین وریدی در دوز ۲ گرم و سپس ۱ گرم هر ۴ ساعت تا زمان زایمان، جایگزین پنی سیلین G است. بیماران بدون سابقه آلرژی شدید به پنی سیلین ها را می توان با سفازولین هم درمان کرد. در بیماران با سابقه حساسیت شدید به پنی سیلین ها، می توان درمان با را با کلیندامایسین یا ونکومایسین ادامه داد.

عفونت کلامیدیایی

بیماری کلامیدیا توسط باکتری کلامیدیا تراکوماتیس ایجاد شده و سالانه مسبب عفونت ۱۰۰ هزار زن باردار می شود. تقریبا ۷۵% از زنان مبتلا به این عفونت، بدون علامت هستند. این باکتری در ۲ الی ۱۳ درصد زنان باردار از سرویکس یا دهانه رحم جدا می شود. انجمن اطفال و زنان ایالات متحده توصیه کرده است که تمامی زنان باردار در اولین ویزیت از نظر عفونت کلامیدیاتراکوماتیس غربالگری شوند و در زنان کمتر از ۲۵ سال و در مورد افراد در معرض خطر بالاتر، باید تست دیگری نیز در سه ماهه سوم تکرار شود. تست مجدد این ارگانیسم باید ۳ هفته بعد از درمان مجددا انجام شود. حتی در صورت منفی بودن تست مراقبت های بارداری از نظر کلامیدیا یا گنوره آ باید این تست های غربالگری را بعد از زایمان هم انجام داد.

ریسک فاکتورهای عفونت کلامیدیا تراکوماتیس

  • مجرد بودن
  • داشتن شرکای جنسی متعدد
  • سن زیر 25
  • رده اجتماعی پایین
  • سابقه ابتلا به بیماری های مقاربتی
  • عدم وجود مراقبت های پره ناتال یا مراقبت های بارداری

علائم کلامیدیا

  • آرتریت واکنشی SARA: کلامیدیا شایع ترین علت آرتریت واکنشی جنسی است. علائم به صورت التهاب مفاصل، چشم ها و مجاری ادراری دیده می شود. این علائم معمولا چند هفته اول پس از ابتلا به کلامیدیا ایجاد می شوند. درمانی برای SARA وجود ندارد اما اغلب زنان در عرض چند ماه بهبود می یابند. در عین حال، درمان با داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن می تواند به تسکین علائم کمک کند.
  • بیماری التهابی لگن (PID): کلامیدیا می تواند به رحم، تخمدان ها یا لوله های فالوپ گسترش یابد و به بیماری التهابی لگن PID منجر شود.
  • افزایش خطر بارداری نابجا یا خارج رحمی
  • درد و احساس ناراحتی به خصوص هنگام رابطه جنسی
  • درد هنگام ادرار کردن
  • خونریزی بعد از رابطه جنسی

عوارض کلامیدیا

کلامیدیا می تواند سبب اندومتریت، سرویسیت، PID حاد و سندرم مجاری ادرار در کلیه زنان شود.

کلامیدیا در بارداری و عوارض آن

اغلب زنان باردار مبتلا به عفونت تحت بالینی یا بدون علامت کلامیدیا هستند. از عوارض کلامیدیا در بارداری می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • کلامیدیا می تواند سبب کوریوآمنیونیت، اندومتریت پس از زایمان و خونریزی بارداری در زنان باردار شود. اورتریت
  • سرویسیت مخاطی چرکی
  • سالپنژیت حاد
  • سندرم اورترال حاد
  • پری هپاتیت
  • در صورت عدم درمان این احتمال وجود دارد که بیماری به نوزاد خود منتقل شود.
  • در صورت ابتلای نوزاد به کلامیدیا ممکن است دچار کونژنکتیویت یا عفونت ملتحمه چشم و عفونت پنومونی ریه (ذات الریه) شود.
  • کلامیدیای درمان نشده در دوران بارداری ممکن است خطر بروز عوارضی مانند سقط، تولد زودرس جنین (قبل از هفته ۳۷ بارداری) یا تولد با وزن کم، مرگ در دوران نوزادی یا بیماری مادرزادی را افزایش دهد.

تشخیص کلامیدیا 

در صورت ابتلا به علائم اشاره شده درمانگرتان شما را معاینه کرده و در صورت لزوم آزمایش لازم را درخواست دهد. در صورت تشخیص بیماری، آنتی بیوتیک های مناسب برای درمان عفونت تجویز می شود.

  • تمام زنان باردار باید در اوایل بارداری تحت اسکرین کلامیدیا یا آزمایش بررسی کلامیدیا قرار گیرند.
  • زنان باردار جوان تر از ۲۵ سال و بیماران پرخطر باید در سه ماهه سوم مجددا مورد معاینه و بررسی قرار گیرند.
  • بیمارانی که در سه ماهه اول به عفونت کلامیدیایی مبتلا شده اند، باید ۳ الی ۶ ماه بعد دوباره آزمایش شوند.
  • آزمایش NAAT بر روی ادرار یا یک نمونه سواپ غدد اندوسرویکال انجام می شود.
  • آزمایش هیبریداسیون اسید نوکلئیک غیر فعال، یک روش ایمونواسی آنزیمی یا آزمایش آنتی بادی فلورسنت مستقیم انجام شده بر روی نمونه سواپ غدد اندوسرویکال
  • کشت بر روی نمونه سواب غدد اندوسرویکال انجام می شود.

درمان عفونت کلامیدیا

  • آزیترومایسین (روش درمانی توصیه شده در انتخاب اول)
  • آموکسی سیلین (داروی جایگزین)
  • اریترومایسین (داروی خط دوم به دلیل عوارض جانبی GI یا دستگاه گوارش محدود تجویز می شود)

برای اطمینان از درمان، ۳ هفته پس از درمان باید آزمایش مجدد انجام شود.

درمان کلامیدیا در بارداری

  • تتراسایکلین ها و فلوروکینولون ها در زنان باردار منع مصرف دارند.
  • قرص خوراکی اریترومایسین ۴۰۰ میلی گرم ۴ بار در روز به مدت ۲ هفته با یک لیوان آب ۱ الی ۲ ساعت قبل غذا
  • کپسول خوراکی آموکسی سیلین ۵۰۰ میلی گرم ۳ بار در روز به مدت ۷ الی ۱۰ روز

پیشگیری از عفونت کلامیدیا

برای کاهش خطر ابتلا به عفونت کلامیدیا موارد زیر را به یاد داشته باشید:

  • هنگام رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید و بعد از اتمام رابطه کاندوم را دور بیاندازید.
  • پایبندی به خانواده و داشتن فقط یک شریک جنسی
  • اگر فکر می کنید به عفونت کلامیدیا مبتلا شده اید، قبل از هر گونه تماس جنسی به درمانگرتان مراجعه کنید.

عفونت گونوکوکی (گنوره آ)

عفونت باکتریایی ناشی از باکتری نایسریا گونوره آ است که سالانه در حدود ۱۳ هزار زن باردار را گرفتار می کند. ریسک فاکتورهای گونوره مشابه کلامیدیا هستند. انجمن آمریکا توصیه کرده که در زنان دارای ریسک فاکتور یا مبتلا به بیماری، باید در اولین ویزیت مراقبت بارداری و نیز مجددا در سه ماهه سوم، تست غربالگری انجام دهند.

عوامل خطر ابتلا به گونوره آ

  • مجرد بودن
  • نوجوان بودن
  • فقدان مراقبت های بارداری
  • ابتلا به سایر بیماری های مقاربتی از جمله کلامیدیا
  • سو مصرف داروها
  • فقر

علائم بیماری

  • درد لگن (درد قسمت پایین شکم)
  • ترشح واژینال بیش از حد
  • خونریزی
  • تب و لرز
  • علائم ادراری
  • بروز حساسیت در هنگام تحریک سرویکس
  • حساسیت اعضا لگنی

تشخیص گونوره آ

تست غربالگری گنوره در اولین ویزیت مراقبت بارداری و قبل از سقط القایی انجام می شود. البته کشت باید در هفته 28 تکرار شود.

عوارض ابتلا به گنوره در بارداری

  • در صورت صعود عفونت از سرویکس یا دهانه رحم به قسمت های فوقانی دستگاه تناسلی سالپنژیت ایجاد می شود.
  • آرتریت
  • آرترالژی
  • تنوسینوویت
  • ضایعات پوستی (پتشی یا پوستول)
  • افزایش احتمال زایمان زودرس
  • کوریوآمنیونیت
  • پارگی پره ترم پرده های آمنیوتیک
  • عفونت بعد از زایمان

پیشگیری از عوارض و پیشگیری از عفونت نوزادی

توصیه شده است که به طور روتین تمام زنان باردار در معرض خطر عفونت نایسریا گنوره آ، در طی اولین ویزیت دوران بارداری غربالگری شوند. از آن جا که افراد آلوده به گنوره آ معمولا همزمان با کلامیدیا تراکوماتیس نیز آلوده اند، بیماران تحت درمان عفونت گونوره باید داروهای موثر علیه کلامیدیا نیز دریافت کنند. برای پیشگیری از عوارض آمپول سفتریاکسون ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم بر کیلوگرم داخل وریدی یا عضلانی تزریق می شود و در صورت لزوم نوزاد ۲۴ ساعت باید بستری شود.

درمان گنوره آ

رژیم درمانی توصیه شده در زنان باردار مبتلا به گنوره آ بدون عارضه، به صورت تک دوز ۲۵۰ میلی گرمی سفتریاکسون داخل عضلانی یا سفیکسیم ۴۰۰ میلی گرمی خوراکی همراه با یک گرم تک دوز آزیترومایسین خوراکی (درمان توصیه شده برای کلامیدیا طی بارداری) می باشد. همه بیماران باید ۳ هفته پس از کامل شدن درمان مجددا تحت بررسی قرار گیرند. برای درمان اندوسرویسیت ناشی از نایسریا گونوره بدون عوارض در بارداری قرص اریترومایسین ۴۰۰ میلی گرم ۴ بار در روز به مدت ۲ هفته تجویز می شود. در بارداری به جای داکسی سایکلین از اریترومایسین در درمان سرویسیت استفاده می شود.

یکی دیگر از عفونت های باکتریایی واژن که احتمالا اسم آن را شنیده اید، سیفلیس است. در مقاله سیفیلیس در بارداری به شرح کامل این بیماری و روش های درمان آن پرداخته ایم. پیشنهاد می کنیم این مقاله را مطالعه کنید.